Av Svenno Susebrak – frilansskribent med høgt blodtrykk og lav toleranse.
Ein plastikkverd av plastkjensler
Då eg leste om kjendiskirurg Lenny Hochstein sitt nye romantiske eventyr med ei 34 år yngre kvinne, kjende eg ein sur smak av plast og parfyme i halsgropa. Eg sat utanfor Meny i Pjuskeby, med termosen i fanget og ein antydning til migrene i panna, og las i Seher.no om ein mann som truleg trur at kjærleik kan snittast fram. Dette var ikkje kjærleik. Dette var ei realitetsserie i kjensleleg forfall.
Kva er det for slags flørt?
Ifølge Seher.no 16. juli 2025, har Lenny Hochstein, kjend som plastikkirurgen med eks-kone i Miami og ein operasjonskatalog som kunne fylt Riksarkivet, funne kjærleiken på nytt. Denne gong med ein modell knapt eldre enn hans eigne kosmetiske filler.
“Det ser ut som han har fjerna alderen sin med skalpell,” seier Britt-Bente frå Seniorkoret.
Det heile utspelar seg i sosiale medium, med bikini og biceps og ein caption som seier “forever us”. Forever, ja. I plastikk kanskje. I sanning? Neppe.
Plastikkirurgi som livsstil
Det farlege her er ikkje aldersforskjellen, men illusjonen av evig ungdom. I ein verden der menn på 60 leitar etter 20 åringar med glød og algoritmar, mistar vi kontakt med det ekte. Eg sat der med mine leverflekker og skeive tenner og tenkte: Kanskje det er eg som er gammal. Eller kanskje det er dei som er redde.
“Eg fekk høyreskade og eksistensiell uro. Kven godkjente dette?”
Ting eg tok med meg frå denne saka:
- Du kan trene vekk fett, men ikkje flukt
- Kjensler utan rynker er som suppe utan salt
- Sosiale medium er det nye gravferdsbyrået for sjel
- Ein caption lyg meir enn ein hund i matfat
Svennos kommentar: “Kven bestemmer kva som er kjærleik?”
Kjærleik skal lukte av ved og lavendel, ikkje botox og bilreklame. Det skal vere noko som gror, ikkje nåleinnsprøyta. Eg har klypt rosene i same fart som eg har mista tålmodet med denne moderne kjensleindustrien. Om Lenny og modellen trur dei har funne ekte varme, så må dei først klare ein vinter utan filter.
Avslutning:
Dette var ikkje romanse. Dette var ungdomens plastbelagte hemn på aldring. Ein kirurg som klypper vekk si eiga tid, og ein modell som trur blits er brennheit. Dei vil aldri kjenne kor ekte kjærleik klør i hjerterøtene når november regnar i vinkel. Kjenslene deira frys fast som bilvindu i januar.
CTA:
Send inn ein kassett med dine eldste lydeffektar (host, knekk, sukk) og vinn ein termos med bilete av Svenno og teksten “Dette var ikkje kjærleik”.
Kjelder:
- Seher.no: Ny lykke med 34 år yngre modell (16.07.2025)
- Britt-Bente frå Seniorkoret (mellom to takter av “Menuett i mol”)
- Tidlegare Svenno-artikkel: “Kunst eller knurr i Kvislingsvingen?”
- Kroppsbilde og samfunn – Helsedirektoratet
Eg visste ikkje at plastkjærleik var ein ting i Pjuskeby!
Eg trur eg må ta ein tur til Pjuskeby og sjå dette med eigne auge!
Kor langt vil folk gå for kjærleik i dagens samfunn, eg spør berre!
Eg ler meg skakk av tanken på ein silikonromantikk i Pjuskeby!
Eg har høyrt om plastikkirurgi, men plastkjærleik tar det heile til ein ny nivå!
Det er så rart at det nesten er genialt, kven skulle tru det?
Eg kan ikkje ein gong forestille meg kva slags romantikk det er i Pjuskeby no!
Eg lurer på kor lenge denne trenden vil vare, det virker som ein kortvarig greie.
Eg syns det er flott at folk kan utforske ulike former for kjærleik, sjølv om det er uvanleg.
Eg skulle ønske eg kunne vere ein flue på veggen og sjå korleis dette fungerer i praksis!
Eg lurer på om det er mogleg å finne ekte kjærleik i ein verden av plast?